در فیلم روزی روزگاری در آمریکا ساخته سرجیو لئونه، نودلز گنگستری که دوره جوانی را پشت سر گذاشته و همواره در حال فرار بوده، تحت تعقیب واقع شده و هر لحظه همراه مرگ قدم برداشته و اکنون به روزهای پایانی عمرش نزدیک شده؛ برای حل راز بزرگ زندگی اش به شهر محل تولد و دوره جوانی اش بازگشته  و در مقبره ای جمعی به این کلمات که روی سنگ مرمر حک شده، خیره مانده است.

" از میان شما جوان ترین و قوی ترین تان قربانی شمشیرها خواهد شد."

 

این مثال که هر کارگردان در تمام طول زندگی اش فقط یک فیلم را می سازد، در باره آثار لئونه و فیلم هایش بسیار مصداق دارد. بی شک شخصیت هایی چون نودلز در دیگر فیلم های او نیز حضور دارند. با این که لئونه ایتالیایی است ، اما قهرمانان او همواره در دوره های مختلف تاریخی یک منطقه جغرافیایی خاص(آمریکا) تصویر شده اند.

قهرمان لئونه با مرگ زندگی ، با محبوب درشتی و با به دست آوردن از میان بردن را پیشه کرده و امید، دوستی و دشمنی و رویا و واقعیت را سرشار زندگی کرده است. قهرمان لئونه هر لخظه در حال چشیدن تلخی ها و محک زدن خویش و غور در درون خود است و لئونه نیز در مردمک چشمان آنها و در نگاه هایشان لحظه به لحظه زندگی در حال تغییر شان را می بیند.

قهرمان لئونه – چه خوب، چه بد و چه زشت – هیچ گاه گناهکار یا متهم نیست. چیزی که در سه فیلم آخر لئونه در روند تحول شخصیت ها بسیار مهم است. در مشتی پر از دینامیت رابطه خوان و شون که یکی راهزنی ساده لوح و دیگری یک انقلابی فراری است، در پایان معکوس می شود. شون، خوان را به یک انقلابی تبدیل می کند و چه باک اگر او کشته شود یا مغلوب گردد، چون او را به انسانی بهتر تبدیل کرده است.

در روزی روزگاری در آمریکا نیز که چون رویا( یادآوری های ذهنی نودلز) تصویر می شوند، او را مانند هملت در اوج تراژدی زندگی اش می بینیم. اما لئونه؛ مکس و دبرا را هم بدون داوری به شکل انسانی تصویر می کند.

روزی روزگاری... – فیلم بزرگ لئونه با طول زمانی بیش از سه ساعت و چهل دقیقه- ، روایت قصه ای محزون درباره گنگسترهاست. بسیاری آن را با حماسه متظاهرانه فرانسیس فورد کوپولا(پدرخوانده های ١و ٢و ٣) مقایسه می کنند و شاید از نظر نشانه شناسی، حق با آنها باشد. چون خشونت، خون، کینه، انتقام، هیجان و بسیار چیزهای دیگر که هر فیلم گنگستری دارد، در این فیلم نیز وجود دارد. اما وجه تمایزش با پدرخوانده ها در نوع نگاه است. کوپولا اپرایی فاخر، خشن و پر زرق و برق، و لئونه غم نامه ای حماسی و ناتورالیستی ارائه می دهد که اولی باعث بهت و در نهایت مقهور شدن تماشاگر می شود و دومی در جان تماشاگر رسوخ می کند و با قهرمان فیلم همراه می سازد(در این میان سهم رابرت دنیرو را نیز نباید دست کم گرفت که بسیار استیلیزه و دقیق تر از پدرخوانده ٢ ظاهر می شود).

لئونه در ١٩٦٧ برای اولین بار کتاب هری گری به نام اوباش (١) را می خواند و شیفته آن می شود، سرگذشت متفاوت گروهی از بچه های شرور یهودی، از قبل تا پایان دوره منع مشروبات الکلی؛ قصه ای درخشان در قالب کتابی پرفروش که منعکس کننده تاریخ ناگفته چند دهه یک سرزمین است. شاید لئونه می خواسته در کنار کارگردان های نئورئالیست هم وطنش، کارگردانی روشنفکر شناخته شود، اما تکنیک برترش در روزی روزگاری ... او را در جایگاهی والاتر قرار می دهد. شکل بصری حیرت انگیز و خیره کننده فیلم که با فلاش بک های هنرمندانه پرداخت شده ، لئونه را از فرد صرفاً با استعدادی که وسترن های کوچک می سازد، متمایز کرد. ساختن وسترن اسپاگتی بسیار به او آموخت، تا بتواند اسطوره حماسی غرب جدید را ، آن گونه که باید بسازد.

 روز روزگاری... حکایت دختران و پسران مهاجری است که می کوشند با دیگران یکسان جلوه کنند؛ حتی با انکار والدین شان . جایی در فیلم ، نودلز می گوید:" پدر پیرم دعا می کنه و مادر پیرم گریه، پس واسه چی باید برم خونه؟ ".

 

 

این آغاز ورود به حیطه ای بیگانه و جدا از ساختار ملی است. آن ها فرهنگ والدین شان را به ارث نمی برند و در دنیای حقیر گتوی خود، که در مقایسه حتی از پایین شهر نیویورک نیز پست تر است، بزرگ می شوند. آن ها شاید لباس های شیک بپوشند و در پول غلت بزنند، اما از ریشه های خانوادگی شان نمی توانند بگریزند. نودلز، قهرمان شکست خورده که روزی روزگاری... مرثیه ای درباره اوست، مردی بی رحم، وحشی و با اشتیاقی حیوان صفتانه نسبت به زن هاست، اما قهرمانان لئونه هیچ کدام مطلقاً خوب یا بد، گناهکار یا بی گناه نیستند.

مکس، دوست بسیار نزدیک و شریک تبهکاری های نودلز، که در فیلم به عنوان مظهر شر تصویر می شود، نیز شخصی چون همشهری کین است؛ فردی نگران سرنوشت و آینده اش ، که هر چند ثروت و معشوق رفیق اش را دزدیده و اکنون مردی با نفوذ نیز شده، اما عذاب وجدان و هراس از روبه روی با رسوایی، آنی او را راحت نمی گذارد، پس دست به دامان نودلز می شود، اجیرش می کند و از او می خواهد تا خلاص اش کند. صحنه رویارویی مکس و نودلز که در آن نودلز توضیح می دهد که چرا با وجود پول کلان پیشنهادی، او را نخواهد کشت؛ یکی از غمناک ترین و تکان دهنده ترین صحنه های تاریخ سینماست.( ٣)

 

 

 

دبرا نیز به عنوان دختر گتو نشین شاعر مسلکی که می خواهد بازیگر شود(" می خوام به اون جا برسم، من می رم، به اون بالاها " )، هر چند موفق به خارج شدن از گتو می شود، مانند ستارگان زندگی می کند و در ایست ساید نمایش اجرا می کند، اما مهم ترین نقش او همان دختر یهودی محبوب دو گنگستر است. حتی مکس نیز که چرخه دگرگونی را دوبار طی می کند( از کودکی گتو نشین به گنگستر و از گنگستر به " جناب وزیر، آقای بیلی") از ریشه هایش نمی تواند بگریزد.

و نودلز که گریخته و مخفی شده و پس از سالیانی دراز باز گشته و خود را با کسی روبه رو دیده که خود را باعث مرگش می دانست. حتی از سر انتقام نیز یارای کشتن او را ندارد، چون تصویر کودک خشمگین کودک یهودی خیابان گرد گذشته را در چهره پر چین و چروک آقای بیلی می یابد، که با رسوایی قریب الوقوعی روبه رو است.

روزی روزگاری ... شاید در مقایسه با شاهکار دیگر لئونه – روزی روزگاری در غرب – که این فیلم هم چون ادامه منطقی آن به شمار می رود، تنها باز نواخت آن به نظر برسد. اما این قصه درخشان در باب رفاقت برای بزرگسالان روزگار ما، با خشونت گرافیکی اش، با موسیقی سرشار از غم غربت انیو موریکونه که با فلوت گئورگ زامفیر نواخته می شود، با بازی های به یاد ماندنی و کلوزآپ های فراوان و سکوت های معنی دارش، بسیار بیش تر از تکرار تم های فیلم قبلی جلوه می کند؛ پیکارسک بزرگی که در تاریخ سینما جایگاه ویژه خود را تا ابد خواهد داشت.

 

پانویس ها:

١- The Hoods  را گنگسترها هم می شود ترجمه کرد. این کتاب در دهه ١٣٤٠ با عنوان دوگانه لکه ننگ یا از پشت میز مدرسه تا وحشت آفرین ترین عملیات گنگستری توسط س. افسانه ترجمه و توسط بنگاه افلاطون در قطع رقعی منتشر شده است. اما با توجه به لغات ییدیش(زبان یهودیان آلمانی تبار) استفاده شده در متن کتاب ، که مترجم تمامی آن ها را به دلیل عدم یافتن معادل حذف کرده است، ترجمه غیر قابل اطمینانی است.

٢- Picaresque  نوعی داستان ( یا داستان نویسی) که  شخصیت های اصلی آن اوباش و اراذل هستند.

  

 

٣- مکس پشت به در ورودی اتاق خصوصی اش ایستاده و از پنجره به بیرون نگاه می کند. با شنیدن صدای باز شدن در و پیشخدمت که به نودلز راه را نشان می دهد " از این طرف، قربان" تبسمی کم رنگ بر صورت اش راه می یابد. در بسته می شود.مکس ، هنوز پشت به در و نودلز منتظر است.سرانجام بدون این که برگردد:" منتظر چی هستی، بیا تو".

"برای چی، آقای بیلی(bailey)؟"

مکس برمی گردد و به نودلز که هنوز نزدیک در ایستاده، نگاه می کند. برای اولین بار پس سی و پنج سال همدیگر را ورانداز می کنند. مکس لبخند می زند. " بگیر بشین، نودلز".

مکس با تفرعن روی صندلی چرمی بزرگی که پشت میز ماهاگونی تیره رنگی قرار دارد، می نشیند.

نودلز نمی نشیند" متشکرم"، اما به میانه اتاق آمده و با کنجکاوی و اعتماد به نفسی حیرت انگیز می ایستد.

مکس :" خوشحالم که دعوت منو قبول کردی. می ترسیدم کنجکاو نشی".

نودلز :" کنجکاو بودم. من تا به حال با آدم های مهم و سرشناس از نزدیک ملاقات نکرده ام. شما باید دوستان زیادی داشته باشید."

مکس :" موش ها معمولاً یک کشتی در حال غرق شدن را ترک می کنند."

نودلز : آره، تو روزنامه ها خوندم که شما هم دردسرهای خودتونو دارین. ولی، خوب وقتی می خواید به بالای نردبان صعود کنید... وقتی که به بالا رسیدید مسئولیت های جدی و خطرات جدی هم داره. همه این چیزا که نامشروع نیست، مگه نه؟"

مکس :" نه. من همیشه می دونستم که اینها یه روز تموم می شه."

نودلز : بعد از کمی مکث می پرسد:" چرا از من دعوت کردیدبه مهمونی تون بیام،آقای بیلی؟"

مکس : " معنی این کار لعنتی دعوت نیست، نودلز. همه چیز مربوط میشه به شمردن اون چیزایی که توی کیفه و یک قرارداد."

نودلز نگاهی به محتویات کیف می کند.

نودلز:" در قرارداد نوشته نشده که چه کسی؟"

مکس:" یعنی خودت نمی تونی بفهمی؟"

نودلز:"شما.آقای بیلی؟" و ادامه می دهد" من سال هاست که اسلحه دست نگرفته ام. چشمای من بدون عینک خوب نمی بینن.دستام بعضی وقت ها می لرزن. نمی خوام خطا کنم،آقای بیلی."

مکس عصبی می شود:" این نمایش مسخره رو بس کن نودلز. من تو رو صدا کردم. من تو رو به اینجا کشوندم تا تسویه حساب کنیم.قبل از این که اونا دستشون به من برسه..." و از داخل کشوی میز اسلحه ای را برمی دارد و به طرف نودلز می رود" تو این کارو بکن نودلز، تو تنها کسی هستی که می پذیرم این کارو با من بکنه. نه بخاطر پول، بلکه به خاطر همه چیز." دری چوبی را باز می کند" می تونی از این راه بدون این که دیده بشی، وارد خیابان بشی- این یک راه مخفی فراره، برای خودم درستش کردم. یالا،بجنب.تمومش کن. هیچ کس بیرون رفتنتو نمی بینه.پول ها رو بردار،می تونی هر جا که دلت خواست بری، می تونی هر کاری دلت خواست بکنی،  باقیمانده عمرتو  مثل یک پادشاه زندگی کنی".

نودلز:" من نمی دونم درباره چی حرف می زنید،آقای بیلی. شما چیزی به من بدهکار نیستید."

مکس ناباورانه به او نگاه می کند و صدایش به تدریج با غم و نومیدی آکنده می شود" چشمای تو وقتی به جسد سوخته من روی آسفالت خیابان نگاه می کردی، پر اشک بود. اون جسد کس دیگری بود. ولی تو شوکه شدی وقتی فهمیدی که پلیس ها این کارو کرده اند. اون فقط یه عملیات کوچیک برای سندیکا بود، نودلز و تو یک احمق تمام عیار".

نودلز با بی اعتنایی:" شما باید دیوانه شده باشید، آقای بیلی".

مکس:" تو یک بار هم قبلاً این حرفو زدی، نودلز. و منهم دیونه شدم، مثل حالا. من اجازه دادم که تو فکر کنی که من دیوانه شده ام، تو و کارول گول خوردید. نودلز من زندگی تو رو گرفتم؛ من به جای تو زندگی کردم. من همه چیزتو گرفتم، پولاتو، حتی دوست دخترتو. پانزده سال ترتیبشو دادم. عوضش تو سی و پنج سال تموم غصه اینو خوردی که منو به کشتن دادی. پس چرا به من شلیک نمی کنی؟"

نودلز به اسلحه نگاه می کند و تصاویر دوران کودکی مشترکشان در برابر چشمانش شکل می گیرد. از زمانی که همه چیز ساده و راحت بود...

و سرانجام نگاهش را از اسلحه برمی گیرد و می گوید" این حقیقت داره که من خیلی هارو کشتم، آقای بیلی. بعضی وقت ها به خاطر دفاع از خودم، بعض وقت هام برای این کار اجیر شدم.خیلی ها به ما مراجعه می کردند: رقبای تجاری، شریک ها، عشاق. بعضی وقت ها کارشونو قبول می کردیم، بعضی وقت هام نه. به شرایط بستگی داشت. شما جزو کسانی هستید که کارتون قبول نمی کنم، آقای بیلی".

مکس:" اینه راه تو برای گرفتن انتقام ؟"

نودلز:" این فقط یک روش برای دیدن این موضوعه. من برای انتقام گرفتن خیلی پیرم.گذشته، گذشته است. من نمی تونم با هر کاری اون عوضش کنم."

مکس پس از سکوتی طولانی کشوی میز را باز می کند و از داخل آن ساعت جیبی عتیقه ای را برمی دارد. اولین دزدی مشترک شان از مردی مست و نوشته های داخل قاب ساعت را می خواند: " وقتی یکی به تو خیانت کرد، مخصوصا اگر رقیقت بود، تلافی کن، حتماً"

نودلز سرش را تکان می دهد و به طرف در می رود.: جناب بیلی، من هم یک داستان دارم، ولی کوتاه تر از مال شماست. خیلی سال پیش من رفیقی داشتم. من سعی کردم نجاتش بدم، ولی اون ترجیح داد که بمیره. اون دوست بزرگی بود. اون به خودش بد کرد- به من هم همین طور".

در را باز می کند و در حال خروج ادامه می دهد" امیدوارم نتیجه تحقیقات درباره شما منفی باشه. خیلی شرم آوره که نتیجه یک عمر زحمت به باد بره. شب بخیر، آقای بیلی".

نودلز خارج می شود و مکس را با زندگی اش تنها می گذارد.

 

* این مطلب برای مجموعه ای در باره سرجیو لئونه در ماهنامه فیلم (شماره ٢٤١) نگاشته و چاپ شد.
نقل از وبلاگ موج نو : http://www.newwave.blogfa.com/

 

مدتهاست وقتی می خواهيم نقد  و مطلبی راجع به فيلمی از سينمای ايران بنويسيم، ناچاريم از همه ی قواعد و ارزشهای هنری و سينمايی و نيز از محتوی و نگاه زيبايی شناسانه به قابل و آنچه در او می گذرد، صرفه نظر کنيم. اگر چه اين کمبودها نياز جداگانه به بررسی و بازنگری دارد ولی به اشاره نبايد نقش گيشه و بازگشت سريع پول را برای تهيه کننده ناديده گرفت. چرا که فيلمی همچون مجردها که سعی کرده از همه ی فاکتورها وکليشه ها برای فروش بيشتر استفاده کند، موفقيت چشمگيری در گيشه و اکران نوروزی نداشت چه رسد اگر می خواست مفاهيم عميق انسانی و نگاه زيبايی شناسانه ای به محتوی و زندگی داشته باشد شايد حتی به اکران عمومی هم نمی رسيد. با اين مقدمه ی کوتاه می خواهيم فيلم مجردها را خيلی ساده و عاميانه بررسی کنيم و در نگرانی اهالی سينما بخصوص اتحاديه تهيه کنندگان از فروش ساير فيلم ها، شريک شويم.

فيلم مجردها از لحاظ قصه و انسجام اگر چه نوآوری و خلاقيتی را به همراه ندارد ولی در شکل تکراری و تجربه شده اش توانسته با عامه مخاطبين خود همسو شده و تا حد امکان به شعور مخاطبش بی احترامی نکند. چرا که لااقل پس از پايان فيلم می تواند جملاتی چون "فيلم بامزه ای بود" و يا "جالب بود" و هم "فيلم بدی نبود" تماشاگر را از صرف هزينه و زمان، پشيمان نکند، روند قصه ی فيلم  و مونتاژ آن طوری است که اتفاقات خوشايند و تأثير گذار را در طول فيلم تقسيم کرده و توانسته بيننده را با خود همراه کند اين موفقيت در همراهی بيننده را هنگامی انجام می دهد که تجربه های درون قابش همه تکراری و تجربه شده است. بازی فروتن، مريلا زارعی، مجيد صالحی و آتيلا پسيانی، در فيلمها و آثار ديگرشان همه ديده شده و کار تازه ای از آنها نمی بينيم ولی نوع انتخابشان و بازيهای نسبتاً خوبشان توانسته فيلم را رو به جلو هدايت کند و کارگردان موفق شده از نقاط عطف بازيهای پيشين بازيگرانش بهترين استفاده را ببرد. مثلاً نگاههای خاص فروتن با جديت همراه با شيطنت مريلا زارعی و انرژی حرکتی و کلامی تلويزيونی مجيد صالحی مجموعه ی نسبتاً بامزه ای را تشکيل داده و تجربه های تلويزيونی کارگردان فيلم (اصغر هاشمی) هم در شکل دادن فيلمی با خصوصيات گاهاً طنز تلويزيونی به او کمک کرده تا فيلمی خوش ساخت تر از آثار قبلی اش عرضه کند. و اما کليشه های فيلم، الف- زن سالاری و تبعيضی که اجتماع در همه ی سطوحش بين زن و مرد ايجاد کرده است و تلاش زنان برای اثبات حقوق خود و نمايش توانمندی شان که در آثار چند سال گذشته به وفور ديده شده است. ب- جوانان بی کار و جويای سرمايه که برای تغيير در زندگی شان قصد سفر به خارج از ايران را دارند. ج- تقابل دو قشر فقير و غنی و کنفرانسهايی که در فيلم ها از ارزش و بی ارزش بودن پول می دهند. د- ناامنی اجتماع برای زنان و مردان در تهاجماتی که چه در دزديدن پول و چه در حمله به زن می شود. ه- عشق و ازدواج نيمه ی گمشده ی همه ی جوانان ايرانی، که تشنه ی آنانند.

و دهها مورد ديگر که شايد مخاطب عامی هنگام ديدن فيلم به آنها توجهی نمی کند و چون آنها مسائلی هستند که برای مخاطب هنوز حل نشده ، به آن علاقه نشان می دهد. فيلم مجردها مثل بيشتر فيلمهای امروزی، مخاطبين خود را پس از ديدنش درگير نمی کند و موجب رشد ديدگاه و تعالی اش نمی شود ولی می تواند بيننده را بخنداند. اگر شخص عبوس و سرد مزاجی هستيد، ديدن اين فيلم به شما توصيه می شود. گاهی تفريح و خنديدن هم بد نيست. اين را روانشناسان توصيه می کنند.   پيرمرد عاشق سينما    علی خسروی کوهستانی

سینما آنلاین : http://movie.blogfa.com  و PersianFilm.com

 سینما: فانوس خیال سینماگر

«فیلم به مثابه رویا، فیلم به مثابه موسیقی، هیچ شکلی از هنر همچون فیلم که مستقیم به عواطف ما، عمیق، درون اتاق تاریک و روشن روح ما رخنه میکند، از ورای خودآگاهی معول ما فراتر نمی رود.

انقباضی کوچک در عصب باصره ما، اثری تکانه ای؛ ثانیه ای بیست و چهار قاب منور، تاریکی در میان آنها و عصب باصره ناتون از ثبت تاریکی. وقتی پشت میز تدون، نوار فیلم را قاب به قاب مرور می کنم.

هنوز آن حس سحرآمیز گیج کننده کودکیم را احساس می کنم: در تاریکی گنجه لباسها، به آهستگی از قابها، یکی پس از دیگری می گذرم، تغییرات غیر محسوس را مشاهده می کنم؛ باد، هر حرکت را تندتر می کند.

سایه های لال یا گویی بدون طفره به سوی نهانی ترین اتاق من می چرخند...»

«.. فکر می کنم بر سالهای اویه زندگیم، که با شادی و کنجکاوی توام بود، تکیه دارم. تخیل و حسیات من تغذیه می شد، و هیچ چیز تیره ای به یاد ندارم. در واقع روزها و ساعتها، با شگفتیها و مناظر غیر منتظره،

و لحظه های غیر منتظره سپری می شد. هنوز می توانم در میان درونمای کودکیم گردش کنم و دوباره نورها، بوها، آدمها، اتاقها، لحظه ها، حرکتها، آهنگ صداها و اشیا را تجربه کنم...»

هنر راستین، ناچار است از خود وجودی هنرمند سرچشمهگیرد، از دل مشغولی واقعی او. که اگر اثری یا بخشی از آن، یا موضوعی که در آن طرح شود، دلمشغولی هنرمند نباشد و از خود وجودی ( self ) او

جاری نشود، قطعآ قادر نیست با خود دیگری -مخاطب- ارتباطی جدی برقرار کند. که آنوقت اثر به سطح هنر نمی رسد.

هنر، بخشی از زندگی است؛ بخشی اساسی و حیاتی. هنر، ابزار نیست، ظرف نیست؛ خود پیامی است از زندگی و لمحه ای از آن، اما هنر « پیام » نیست یا دقیقتر ابزار و دست آویزی برای پیام نیست. نیاز است

نیاز روح و ارتباط است، ارتباط روح با روح. هنر، راز دل هنرمند است- آشکار و نهان. و از همین روست که تعامل دارد با مخاطبش- تعاملی ذهنی که کانونش، دل است. این ارتباط عمیق-، و ماندگار، در صورتی

ایجاد می شود که «خود-» یا بخشی و بخشهایی از آن- قالب و شکل متناسب خود را بیابد. دقیقتر با شکل هنری عجین شود و غیر قابل تفکیک. و صورت خود، ظاهر، حد و رسم و عینیت « خود » شود، و آنوقت هنر.

هر اندازه که این « خود » هنرمندعمیق تر باشد و با هویت تر ، جاری تر و شکل یافته تر در لحظه، اثر، ماندنب تر میشود، و هنر.

انگمار برگمان چنین « خود »ی دارد و چنین هنری. زندگی و هنر او پیوندی عجیب با ناخودآگاهش دارند، که ورای خود آگاه معمول است. فیلمهایش بیش از هر فیلمساز دیگری ریشه در « خود » او دارند، ریشه در

گذشته های دور او. از این رو حدیث نفس روشن او هستند، حدیث نفسی راستین، که هدفش، نه خود ارضایی «هنرمندانه»-روشنفکر نمایانه-و رهایی از « شر » مالیخولیا، که سهیم کردن تماشاگر در دنیای خود است.

تمشاگری که الزامآ -و اغلب- همیشه تماشاگر عام سینما رو نیست. چرا که درونمایه ها، با وجود عام و جهانشمول بودنشان: عشق، مرگ، زندگی، رنج، معصومیت، خدا، نیکی، شر...- و نوستالژی کودکی، خاص اند.

و شکل بیانشان هم بسیار شخصی و متشخص، ما نه غیر قابل فهم و پیچیده نما، که ساده، متوازن و سبک دار. برگمان در تمامی آثار سینمایی اش- چهل و چهار فیلم- خود را و مسایل خود را-به شکلی نهانی، غیر مستقیم

وغیر شعاری- به نمایش می گذارد. تمام مسایل فیلمهایش،- مانند: بحران (1945)، زندان (1948) فانی و الکساندر (1982) و بعد از تمرین (1983)- چه در درونمایه چه در بیان،از زندگی و تجربیات عادی زندگیش بر میخیزند.

اینهم مطلبی کوتاه بود در باره برگمان از مجله سوره سینما شماره یک بهار ۱۳۷۱ به در خواست امپراطور سرزمین آبهای همیسه آبی.
نقل از http://infoarts.blogfa.com/

 جام جم آنلاين: رنه زوله گر ستاره سينماي امريكا روز گذشته در هاليوود صاحب يك ستاره شد.
بازيگران مطرح هاليوود هر كدام داراي ستاره اي هستند كه نام آنها بر روي آن حك شده است.
زوله گر در مراسم اهداي ستاره از روزي ياد كرد كه به عنوان يك توريست به هاليوود آمده بود.
بازيگر «كوهستان سرد» كه براي او سكار بهترين نقش مكمل زن را به همراه داشت در ادامه مراسم گفت: «باورم نمي شد روزي فرا رسد كه من هم در هاليوود صاحب ستاره اي شوم.»

  در تابستان امسال نيز همچون سالهاي گذشته شاهد اکران فيلمهايي از جريان اصلي سينماي جهان هستيم. اين فيلمها که غالبا با صرف هزينه هاي هنگفت ساخته شده اند، عموم تماشاگران را در نظر دارند و عموما فيلمهايي مملو از جلوه هاي ويژه تصويري و يا فيلمهايي پرستاره هستند.
در آغاز اکران تابستاني امسال ، فيلم ملکوت آسمان به کارگرداني رايدلي اسکات به نمايش درآمد که فروش آن در گيشه چندان اميدوارکننده نبود.


فصل اکران تابستاني پس از آن با فيلم اپيزود سوم جنگهاي ستاره اي به نام انتقام سيث ادامه مي يابد و فيلمهايي از کارگردانان صاحب نام چون استيون اسپيلبرگ ، رابرت رودريگز، مايکل بي ، ران هاوارد و والترسالز را نيز شاهد خواهيم بود.
در ادامه نگاهي کوتاه به فيلمهاي اصلي اکران تابستان خواهيم داشت.

ماداگاسکار: انيميشن جديد استوديو دريم ورکز پيرامون ماجراي سفر 4 حيوان ماجراجوي باغ وحش شير (با صداي بن استيلر) گورخر (با صداي کريس راک) اسب آبي (با صداي جادا پنکيت اسميت ) و زرافه (ديويد شوويمر) به جزيره ماداگاسکار.
اريک دارنل و تام مک گراث کارگردانان اين انيميشن هستند. The longest Yardکمدي جديد آدام سندلر پيرامون يک ستاره سابق بيسبال که بايستي مدتي را در زندان ايالتي بگذراند، ولي در ظرف مدت کوتاهي موفق به تشکيل يک تيم از زندانيان مي شود و تيمهاي مدعو را شکست مي دهند.
کريس راک ، جيمز کرامول و ويليام فيچنرديگمر هنرپيشگان فيلم هستند. پيترسگال کارگرداني اين فيلم را برعهده داشته است.

خالص : فيلمي از ژيل مک کنيون کارگردان انگليسي پيرامون کمک يک پسر 10ساله (با بازي هري ادن ) به يک مستخدمه (با بازي کابراناتيلي ) براي نجات مادرش از دام اعتياد به هروئين. اين دومين فيلم بلند مک کنيون محسوب مي شود.

الماس سفيد: مستند جديد ورنر هرتزوگ با همراهي گراهام دورنيگتون هوانورد زبده که سوار بر يک بالون به قلب کشور گينه مي روند.

کاترين در شهر: سرجيو کاستليتو هنرپيشه ايتاليايي نقش معلمي را در اين فيلم ايفا مي کند که همراه با دختر کوچکش از شهري کوچک به رم مهاجرت مي کند، ولي خيلي زود درگير مشکلات اقتصادي سکونت در يک شهر بزرگ مي شود. پائولو ويرزي سازنده اين فيلم ايتاليايي است.

آقاي سيندرلا: جيم براداک (با بازي راسل کرو) يک جاشو بيکار و مسن است که با حضوري مجدد در رينگ بوکس در دوران رکود اقتصادي امريکا شهرتي براي خود دست و پا مي کند و براي عنوان قهرماني سنگين وزن بايستي با مک بائو (با بازي کريگ بيرکو) مبارزه کند. ران هاوارد در همکاري مجدد با راسل کرو کارگردان اين فيلم است.

معامله: يک سرمايه گذار سرشناس (با بازي کريستين اسليتر) قصد دارد تا يک شرکت نفتي روسي را به زير قيمت جهاني تصاحب کند ولي خيلي زود در مي يابد که معامله به خواست او پيش نمي رود.
انجي هارمون و سلمابلر ديگر هنرپيشگان اين فيلم به کارگرداني هاروي کان هستند.

اربابان داگ تاون: فيلمي از کاترين هاردويک پيرامون عده اي جوان اسکيت باز ماجراجو در دهه 1970با بازي جاني ناکس ويل ، هيث لجر و اميل هرش.

ماجراهاي شارک بوي ولاواگرل: فيلم تازه ديگري از رابرت رودريگز پيرامون بازي يک پسر 10ساله تنها (با بازي کايدان بويد) با دو دوست خيالي اش شارک بوي (با بازي تايلور لاتند) و لاوا گري (با بازي تايلور دال ) ديگر هنرپيشگان فيلم ديويد آرکوئت ، کريستين ديويس و جورج لوپز هستند.

قلعه متحرک هوول : انيميشن جديد استاد ژاپني ها يائو ميازاکي که اقتباسي از رمان مشهور دايانا وين جونز خواهد بود.
فيلم ماجراي دختر کوچکي است که توسط يک جادوگر شيطان صفت بدل به يک پيرزن مي شود. فيلم به 2شکل دوبله شده و با زيرنويس در سراسر جهان اکران مي شود.

خانم و آقاي اسميت: يک زوج آدمکش (با بازي براد پيت و آنجلينا جولي ) ماموريت مي يابند تا يکديگر را به قتل برسانند.
پس از هويت بورن اين دومين تجربه اکشن واگ ليمان محسوب مي شود.

سنت رالف: يک پسربچه کاتوليک (با بازي آدام بوچر) متقاعد شده که در صورت پيروزي در ماراتن بوستون مي تواند جان مادرش را نجات دهد و از اين رو از يک کشيش (کمپل اسکات) براي آموزش هاي ورزشي و روحاني کمک مي خواهد.
مايکل مک گوان نويسنده و کارگردان اين فيلم مستقل است.

آغاز بتمن: تلاش استوديو وارنر براي بازاريابي مجدد براي اين شخصيت مشهور کريستوفر نولان پس از فيلم تحسين شده بي خوابي کارگرداني قسمت پنجم را با حضور چند هنرپيشه از جمله مورگان فريمن ، ليام نيسن ، کتي هولنر و تام ويلکينسون بر عهده دارد.

سرزمين مرده: چهارمين اپيزود در سري فيلمهاي Living Dead جورج رومرد که قسمت اول آن در سال 1968به اکران درآمد! اين بار نيز شهري مورد هجوم زامبي هاي گرسنه قرار گرفته است ، ولي اين بار زامبي ها اقدام به تشکيل يک ارتش سازمان يافته مي کنند. دنيس هاپر، سايمون بيکر و جان گلويزامو هنرپيشگان فيلم هستند.

جادو شده: دومين اقتباس سينمايي استوديو پارامونت از يک مجموعه تلويزيوني است. نورا افرون نويسنده و کارگردان اين فيلم ماجراجويانه پيرامون يک هنرپيشه مشهور تلويزيوني (با بازي ويل فارل) است که ندانسته يک جادوگر (با بازي نيکول کيدمن) را به عنوان ديگر هنرپيشه مجموعه جديد تلويزيوني برگزيند.
از جمله ديگر هنرپيشگان مايکل کين ، جيسون شوارتز بارم و شرلي مک لين هستند.

جنگ دنياها: فيلم جديد استيون اسپيلبرگ يکي از مشهورترين رمانهاي کلاسيک علمي تخيلي جهان نوشته اچ.جي ولز (1898) تام کروز جاشويي است که سعي دارد همسر (با بازي ميراندا اوتو) و دخترش (داکوتا فانينگ) را از مرگ نجات دهد. ديويد کوئپ نويسنده فيلمنامه است.

ريباند: يک مربي پرسابقه بسکتبال (با بازي مارتين لاورنس ) سعي در ترميم چهره عمومي اش با مربيگري يک تيم دبيرستاني دارد.
فيلم توسط استيو کار کارگرداني شده که آخرين کمدي اش به نام روز مراقبت پدر با بازي ادي مورفي چندان پرفروش نبود.
آب سياه : والتر سالز کارگردان برزيلي اين بار به سراغ بازسازي يکي ديگر از فيلمهاي ژانر وحشت ژاپن به نام آب تيره رفته است.
جنيفر کانلي نقش مادري را ايفا مي کند که همراه دخترش در يک آپارتمان زندگي مي کند، ولي پس از مدتي متوجه آب سياهي مي شود که هر روز از سقف چکه مي کند.
چهار انسان فوق العاده: اقتباسي جديد از يکي ديگر از کميک هاي مارول با بازي چهار هنرپيشه نه چندان مشهور در فيلمي پرخرج.
تيم استوري کارگردان اين فيلم 110ميليون دلاري است و استان لي نويسنده مشهور کتابهاي کميک نيز نقش کوتاهي در فيلم دارد.
مايکل چيکليس ، جسيکا آلبا، کريس ادانز و جوليان مک ماهون هنرپيشگان اصلي فيلم هستند.

چارلي و کارخانه شکلات سازي : تيم برتون سرانجام نسخه جديد خود از کتاب روالد دال را به روي پرده مي آورد و جاني دپ بار ديگر هنرپيشه نقش اول او هست. کريستوفر لي و هلنا بونهام کارتر ديگر هنرپيشگان فيلم هستند.

پايان هاي خوش : دان راس نويسنده و کارگردان فيلمي کمدي پيرامون تداخل زندگي 10شخصيت در ظرف 140دقيقه است.
ليزا کادرو، مگي گيلن هال و تام آرنولد از جمله هنرپيشگان فيلم هستند.

خرسهاي بدخبر: ريچارد لينک ليتر پس از ساخت چند فيلم مستقل به سراغ بازسازي يک کمدي دهه 1970 رفته. بيلي باب تورنتون جايگزين وآلترناتيو شده و گرک کينارو مارسياگي هاردن نقشهاي فرعي را برعهده دارند.

جزيره: اولين فيلم مايکل در ظرف 4 سال گذشته که داستاني مشابه فيلم وحشت کلوني از رابرت فايوسون دارد. دو جوان (با بازي اوان مک گرگور و اسکارلت يوهانسون) در فرار از دست عوامل يک شرکت در مي يابند که آنها در واقع انسان هاي ژنتيک هستند.
استيوبوشمي ، جيمون هونسو و مايکل کلارک دانکن هنرپيشگان نقشهاي فرعي فيلم هستند.

آخرين روزها: مايکل پيت که با بازي در فيلم روياپردازان از برنامه در برتولوچي به شهرت رسيد، نقش يک خواننده تنها راک را در آخرين روزهاي عمرش ايفا مي کند که اقتباس آزادانه زندگي کرت کوبين است.
گاس دان سانت اين فيلم را براي شبکه HBOکارگرداني کرده است.

نوامبر: پازل رواني گرگ هريسون با بازي کرتني کاکس در نقش يک عکاس که همسرش را در جريان سرقتي از يک فروشگاه بزرگ از دست داده است و در حالي که سعي مي کند تا قاتلان همسرش را بيابد، متوجه مي شود که خاطرات او از اين حادثه در حال تغيير است!

برادران گريم :تري گيليام کارگردان انگليسي پس از نااميدي از ساخت فيلم دن کيشوت اين بار فيلمنامه اي از ارن کروگر درباره زندگي برادران گريم نويسندگان داستان هاي کلاسيک کودکان را انتخاب کرده است.
هيث بحرو مت ديمون نقش برادران گريم را ايفا مي کنند و جاناتان پيرس و پيتر استومار ديگر هنرپيشگان فيلم هستند.

نگهبان شب: تيمور بکهام بتوف کارگردان جوان روسي که نيکتاميخالکوف او را کونتين تارانتينو روسيه مي داند، اولين قسمت از سه گانه علمي تخيلي خود براساس رمان هاي سرگي لوکياننکو را عرضه مي کند.

استيلث : جت جنگنده اي که با کامپيوتر هدايت مي شود مشکلاتي را براي چند خلبان نيروي دريايي (جمي فاکس ، جسيکا بيل ، جاش لوکاس) به وجود آورده است و آنها بايستي اين هواپيما را قبل از اين که به مرکز شهر حمله کند، از بين ببرند.
راب کوهن (سريع و آتشين ) کارگردان اين فيلم است.

فرياد گرگ: با کشف جسد يک زن در يک دبيرستان ، عده اي از دانش آموزان به شوخي شايعه مي کنند که يک قاتل زنجيره اي با نام ساختگي گرگ مسوول اين قتل بوده است ، ولي با کشف اجساد بعدي اين شوخي بدل به يک واقعيت جدي مي شود.
جف والدو کارگردان اين فيلم با بازي جوليان موريس ، ليندي بوث و جارد پادالکي است.

Junebug: امشب داوتيز نقش يک دلال آثار هنري را در انگلستان ايفا مي کند که براي ملاقات با خانواده همسرش (آلساندرو نيولا) و خريد چند اثر هنري به کاروليناي شمالي مي رود، ولي دچار مشکلات فراواني مي شود. فيل موريسون سازنده اين فيلم است.

پلنگ صورتي: استيومارتين به جاي پيتر سلرز نقش بازرس کلوزو را در فيلم جديدي از اين سري پس از 25 سال ايفا مي کند.
کوين کلاين ، ژان رنو و اميلي مورتيمر ديگر هنرپيشگان اين فيلم به کارگرداني شاون هري هستند .
نقل از جام جم آنلاین

 ممنوعيت نمايش فيلم هندي 
 جام جم آنلاين: مخالفت پنجابي ها به ثمر نشست و فيلم ضد پنجابي اجازه نمايش در ايالت پنجاب هند را پيدا نكرد.
توزيع كنندگان درام كمدي اجتماعي «جوبوله سونيهال» تصميم گرفتند فيلم خود را در پنجاب ، هاريانا و چانديگارث توزيع نكنند. اين اقدام به نبال اعتراض شديد اهالي پنجاب و رهبران گروه هاي پنجابي صورت گرفت. توزيع كنندگان فيلم براي جلوگيري از بروز اقدامات خشونت آميز تصميم به عدم نمايش فيلم خود در اين مناطق گرفتند.
هنوز معلوم نيست سرنوشت كلي فيلم چه خواهد بود و آيا توزيع كنندگان «جوبوله سونيهال» نمايش آن را در بقيه ايالت هاي كشور هم متوقف خواهند كرد يا خير.
معترضان به نمايش فيلم از دولت مركزي خواسته اند نمايش عمومي فيلم را در سراسر كشور متوقف كنند.
آنها مي گويند فيلم از سمبل ها و اعتقادات پنجابي ها استفاده غلط كرده و به همين دليل قصه فيلم را توهين به خود و آيين ها و سمبل هايشان مي دانند.
اما سازندگان فيلم اين ادعا را رد كرده و گفته اند كه فيلمشان قصد حمله يا اهانت به هيچ فرد ، گروه يا آييني را نداشته است.
ساني ديول بازيگر اصلي فيلم است كه در آن در نقش يك افسر پليس پنجابي ظاهر مي شود. فيلم كه هفته قبل در هند به روي پرده سينماها رفت ، افتتاحيه خوبي داشت

 پدر تهيه كننده فيلم پسر شد 
جام جم آنلاين: تام هنكس تهيه كننده فيلم پسرش شده است. كالين هنكس در فيلم The Great Buck Howard بازي مي كند كه توسط شركت فيلمسازي تام هنكس به نام «پلي تون» تهيه مي شود.
اين فيلم را سين مك گينلي كارگرداني مي كند و تام هنكس اين روزها مشغول مذاكره با كوين كلاين است تا نقش مقابل پسرش را در فيلم بازي كند.
قصه فيلم درباره يك شعبده باز بدشانسي است كه ستاره بختش افول كرده است. او دستياري دارد كه همه جا همراه اوست. اين تصميم مي گيرند دوباره به روزهاي خوش كاري گذشته برگردند. از همين رو يك سفر پرماجرا را آغاز مي كنند. نقش شعبده باز و دستيار او را كلاين و كالين هنكس بازي خواهند كرد. خود تام هنكس هم موافقت كرده كه در نقش پدر كالين به عنوان بازيگر مهمان (در يك نقش كوتاه) ظاهر شود.
مك گيني كه قبل از اين «دو روز» را ساخته ، فيلم را براساس فيلمنامه اي از خودش كارگرداني مي كند.
پيش توليد فيلم از ماه ژوئن آغاز مي شود و كليد فيلمبرداري ماه سپتامبر زده خواهد شد.
شركت فيلمسازي تام هنكس اخيرا انيميشن رايانه اي «بالي مورچه» را تهيه كرده كه نيكلاس كيچ ، جوليا رابرتز و مريل استريپ به جاي شخصيت هاي اصلي آن صحبت كرده اند اين فيلم بزودي آماده نمايش مي شود